Başka, gitmişti. Esmerliği ve teninin tazeliği perdenin arkasından görünüyordu. Cevaplamıyordu, yüz vermiyordu. Kavga falan etmemiştik, o bana yakınmıştı. İstediğimi söylüyordum; yalnızca onunla olmayı, herşeyi öyle yapmayı. Hiçbir şeyde onu bulamıyordum oysa. Minik yazlık sandaletlerini basacağı güzel kaldırım taşları olan bir sokak arıyordum, yalnızca yürümek için.

bugün fark ettim. lupelius'un o yüce öğretisini hatırladım yine. 'mea culpa'; benim günahım. ihmal, riya, bencillik, içten pazarlıklılık. günahlarımdan sadece bazıları. yaşadığım hayat aslında pazarlığını yaptığım bir hayat. bu yaşadığım düşkırıklığı ise bu pazarlıktan habersizmiş gibi işleyen farkındalığım.

kimseye yakın değilim, kimse için fedakarlık yapmam. aslında anlatacak şeylerim de yoktur kimse için. insanların dertlerini dinlemeyeli çok oldu. insanlara güzel hissettirmeyeli. birinci hayatımda böyle değildi oysa. ve o zamanın gölgeleri hala çok dostça bana. birden şeffaflaşan, içini açtıkça kucağıma kıvrılan pek çok insan oldu ikinci hayatımda. yargılamadan okşadım onları ve onlar da bütün benliklerini teslim etmişlerdi.

mahmur bir nehir akıyordu ayaklarımızdan. mor bir geceydi hatırlıyorum. dudakları belli belirsiz oynuyordu. birbirine rast gelmiş iki kayıp kişiydik. teslim olmak için göğsümü kolluyordu. göğsüm şefkatle olduğundan daha da genişledi. omuzlarım daha yuvarlak oldu şefkatten.

vedalaştık orman camın önünde uyudu. ben uyuduğumdaysa üçüncü hayatımdaydım.

bireysel emeklilik sistemi

bireysel emeklilik ileri kapitalist ülkelerin yaşlanan nüfusu ve emeklilik sistemini döndürebilmek için keşfettiği bir model.

bu sistem reel varlıkların finansallaştırılarak sermaye ve finans hareketlerine kaynak oluşturma metodudur. dolayısıyla gelişmekte olan ve agresif büyümek isteyen ekonomiler için de cazip bir cin fikirdir. 

thomas piketty, git gide sigorta primleri yerine fon birikimlerinin gelecekteki kazançlılığına dayanan sosyal devletçi değil liberal devlet anlayışının 2050’lerde toplumsal kriz riskleri içeren bir model olduğu konusunda uyarılarda bulunmaktadır. 

paranızı hele ki finans ve bankacılık sistemi riskli, opak olan ekonomilerde bu fonlara bağlamak her durumda kazanç getirmeyebilir.

devlet mesela %25 katkı sunarken demektedir ki, ben her sene 100 yatırıp 125’ten fazla kazanacağım. oysa yatırımın geri dönüşü en baba %20’dir. bu fazla hayalperest, boş bir vaat. en olmadı %20 enflasyon koyup paranızın reel değerini kuşa çevirip size teslim ederler. 20 yıl sonra hesap sorarsın, ama kimden? belli ki hesap veren bugünkü politikacılar olmayacak.