istanbul seferinden

lüzumundan yüksek sesli konuşan aile fertleri, her buluşmada ortamdaki kafa yoğunluğunu ikiye ve stresi 4e katlayan el ayak uzuvlarının sayısı ve dağınıklığı, daracık kaldırımlarda karşıdan gelene sikini bir eskrim kılıcı gibi doğrultarak yolun üstünlüğünü ele geçirme mücadeleleri içinde istanbul'da adeta dev bir taşşağın içinde aylarca bekletilmiş kaotik ve abazan sperm hücreleriyizmiş gibi hissettim.

yaşamak ömrü kısaltır, diye hin mi hin bir lafı vardı bir şahsın. bildim.