YAKINLARI
Borodin, propaganda yapıyorum diye, işçilere köylülere tuttu: "Sizler, dedi, dehşet adamlarsınız, neden mi, işçisiniz, köylüsünüz, devletin en yaman iki gücünü siz meydana getiriyorsunuz da ondan!" Tutmadı bu, hiç tutmadı hem de!.. Garine işi milliyetçi yanından ele aldı, böyle laflar söylemedi onlara, kendi onurlarına ya da önemlerine inanmalarını sağlayarak olağanüstü bir şiddetle etkili oldu; derin, karışık, beklenmedik bir şekilde!
Zaten iki çeşit adam bulacaksınız Kanton'da; 1921'lerde 22'lerde talihini denemek, ya da hayatına oynamak için, daha Sun zamanında gelmiş olanlar, serüvenci takımı yani. Çin, şurasından burasından bağlandıkları bir büyük oyundur gözlerinde, devrimci duyguları lejyonlerlerin orduya düşkünlüğüne benzer, topluca yaşamaya yaramaz, zamanında hayattan çok şey ummuş, ona bir anlam da vermek istemiş ama, artık umutsuz kimselerdir, bunlar, çalışırlar , o kadar! Öbürleriyse Borodin'le birlikte dökülüşen profesyonel devrimcilerdir ki Çin'i işlenecek bir ham madde diye görürler. Öncekileri propaganda servislerinde, sonrakilerin handiyse tamamını işçi örgütlerinde, orduda bulacaksın. Belki daha az güçlü, fakat daha çok zeki olan birincilere örnektir Garine, onları yönetir de.
Bu adamların bir gücü varsa bile, bulanık bir duygu bu gerçekten bilince ermiş oldukları tek şey, çektikleri bunca çile.
Garine harb okulunu sovyet Gallen ve Çan Kay Şek yardımıyla kuruyor. Harbiyeliler asker değildir, devrim çocuklarıdır algısını tesis ediyor.
Bir yandan ılımlıların gücünü sarsıp solcu liderlerin durumunu pekiştirmek, bir yandan da İngilizlerle iş yaparak Hong-Kong'u zengin eden Kanton'daki Kuomintang düşmanı varlıklı tüccarları vurmak amacıyla patlatılmış genel grev başlayalı onbeş günü geçmiş: Elli bine yakın işçiyi grev fonuyla beslemek Garine'le Borodin'in boynunun borcu. Bu fonu, Kanton'dan toplanan vergiyle, dışarıdaki sayısı belirsiz devrimci Çinlinin ilettiği yardımlar meydana getiriyor ama...Kanton Hükümeti...elindeki para üç-beş güne tükenecek.
Hong-Kong'da İngiliz yönetimi pirinç ihracını yasaklamış, böylelikle şehir aç kalmayacak. Fakat esas karşı devrimci Çinli zenginler bu işten zararlı çıkıyor.
Pierre Garine:
İsviçreli baba Rus anneden olma. 1914'te 20 yaşında var yok, büyük karşıtlıkları yaşamak sırrını kaptığı edebiyat eğitiminin etkisindeydi; olaylar karşısına hangisini çıkarırsa onu benimsemeye kararlı olduğundan, sistemlerin hiçbirini umursamıyordu. Aşırı sosyalistler arasında olsun bir umuttu aradığı, kargaşalıkları çağının umudu. Kaç kereler toplantılardan dönüşünde, insanların mutluluğu için çalışıyorum diyen o gördüğü adamlardan, küçümseyen bir alayla söz ettiğini kulaklarımla duymuşumdur.
İlgisiz, olayları hukuki kalıplara indirgemekten başka işe yaramaz, sakallı bir ayrgıcın yönettiği soruşturma ise, ona, davranışları yavan bir robotla savaşmak gibi görünmüştü.
Toplum, bence, kötü kurulmuş da düzeltilmeye elverişli bir şey değil, düpedüz saçma, anlamsız.
Saçma! Saçma diyorsam, akla uymuyor demek istemiyorum. İsterlerse değiştirsinler düzeni, umrumda değil. Beni yıkan onun adaletsizliği değil zaten, daha da derin bir şey, ne kadar bağlanayım istersem isteyeyim, bu bağlılığıma toplumsal bir biçim verebilmemin olasızlığı. Nasıl dinsizsem, öyle toplumdışıyım ben;.. hayatım boyunca toplumsal düzen karşıma çıkacak, ve kendimi yadsımadan onu asla benimsemeyeceğim.
Rus devrimcileriyle ilk temas. Söylevcilerle değil, bu işin teknisyenleriyle ilgileniyordu. Partiye yazılmamıştı, disipline katlanamayacağını biliyordu, ondan.
Daha da kötüsü, yoksulları, halkı, kısacası kendileri için dövüşeceklerimi sevmiyorum ben.
TARAFLAR
Çeng Dai, Hindiçini'de başlamıştı bu işlere.
İNSAN
Kanton'da İsyan (Çev. Attila İlhan)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
teşekkürler